Het was er zondag 19 december een prachtige dag voor : koud, maar zonnig  en bijna geen wind. Ideaal wandelweer. De locatie was dit keer in het noorden : even onder Assen in Drouwen. Om precies te zijn : het Drouwenerzand. We verzamelden in de Brasserie van Robin Hoods' Rib House en om 13.00 uur vertrokken de vele baasjes met nog veel meer honden het bos in. Anne-Marie had de route 's morgens nog gelopen. Helaas liep de oliebollen-stop niet helemaal goed, zodat we Hanne's overheerlijke zelfgebakken oliebollen pas na afloop konden proeven.

Nog even lekker napraten met warme drankjes en appeltaart en de honden konden nog nadromen over hun heerlijke wandeling.

Het was weer een mooie dag, bedankt Anne-Marie voor alle voorbereidingen.

Hieronder volgt nog een impressie van een van de deelnemers :

 De Oliebollenwandeling in Drenthe

 Hallo ik ben Luna , een Welsh Corgi Pembroke van acht en een halve maand oud. Vandaag is het 19 december en ga ik met mijn baasjes naar het vasteland, ik woon op een eiland, om een fijne wandeling te maken en een hele boel soortgenoten te ontmoeten, misschien komt mijn moeder ook met mijn zusje. 

Gelukkig ik hoor iemand naar beneden komen, kwispel kwispel, nu gauw naar buiten en dan wil ik weg. Eerst met de boot mee, mag ik fijn bij de baas op schoot, hij denkt dat ik dat geschommel eng vind, laat maar zo. Zo nu even een grote boodschap doen op weg naar de auto. Wat duurt die autorit lang, ik ga maar slapen. Eindelijk zijn we er, ik ben benieuwd wat het gaat worden. 

Ik stap uit op de parkeerplaats van Robin Hood's Rib House in Drouwen te Drenthe. Oeps wat is het koud en glad, even likken, vreemd het is net water maar toch hard. Oh, kijk nou daar is een soortgenoot en nog een en nog een, ik tel er wel twintig en zoveel baasjes, groot en klein. Alle baasjes praten met elkaar, heb ik even tijd om kennis te maken als ik durf, ja de meeste zijn wel aardig. Nu mogen we naar binnen, ha lekker een bak water, wat heb ik een dorst. 

Er komen nog meer hondjes binnen, kijk daar heb je mijn moeder Suzy en zusje Babe, dat is een tijd geleden. De baasjes gaan koffie drinken en blijven maar praten. Eindelijk we mogen weer naar buiten en gaan we fijn wandelen. Eerst een drukke weg over en dan? Los en rennen maar! De baasjes lopen niet zo vlug want er blijven wat mensen achter. Even wachten dus. Dat is niet erg kunnen wij nog even de heuveltjes op en af rennen. Wat hoor ik, ik word geroepen. Maar waar is mijn baasje, er zijn zoveel mensen. Gelukkig ik zie ze al. We lopen weer verder, het bos is heel mooi maar de paden nat en vol blubber, dit mag de pret niet drukken want de zon schijnt en het waait niet hard, het weer kan niet beter. 

Na een uur gewandeld te hebben moet ik mijn riem weer vast, om zonder ongelukken de weg over te steken. We zijn weer op de parkeerplaats. We worden allemaal bijeen geroepen om op de foto te gaan. Ik probeer zo mooi mogelijk op de foto te komen. Dan gaan we naar binnen en  krijgen we een lekkere kluif en kan ik fijn uitrusten onder tafel, al mijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes liggen ook uit te hijgen terwijl de baasjes koffie drinken en appeltaart eten . Kijk ze hebben iemand opgehaald die ons tijdens de wandeling niet kon vinden, ze hebben heerlijke oliebollen bij zich die nu uitgedeeld worden. Zo iedereen is weer warm en gaat weer naar huis, ik ook en ik ben zo moe dat ik fijn in de auto, op de boot en thuis ga slapen.

Dag allemaal tot ziens en iedereen die meegewerkt heeft aan de fijne dag bedankt. Ik vond het hartstikke leuk en mijn baasjes ook.

Groetjes van Luna en de baasjes Joost, Jolande en Lysette van Bommel